Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008
Βιβλιο-προτάσεις για ώρες ξεκούρασης!

- Πωλ Σούσμαν - Το πέπλο της ερήμου
Η πιο συγκλονιστική ανακάλυψη στην ιστορία της Αρχαιολογίας κινητοποιεί αρχαιολόγους, τυχοδιώκτες, φανατικούς ισλαμιστές, αστυνομόυς και μυστικούς πράκτορες σε ένα ανελέητο κυνήγι με έπαθλο τον αμύθητο θησαυρό - τον χάμένο στρατό του Πέρση βασιλιά Καμβύση - που περιμένει χιλιάδες χρόνια θαμμένος στην απειλητική απεραντοσύνη της Ερήμου...

Συγγραφέας: Σούσμαν Πωλ
Εκδότης: Ωκεανίδα
Κατηγορία: Ξένοι Συγγραφείς
ISBN: 960410232Χ
Σελίδες: 597
- Βλάντισλαβ Σπίλμαν - Ο πιανίστας
Η ομότιτλη ταινία του Ρόμαν Πολάνσκι, η οποία τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών 2002, βασίστηκε σε αυτό το βιβλίο. Ο εξηνταοχτάχρονος Πολωνός σκηνοθέτης είχε διαφύγει και αυτός από το γκέτο της Κρακοβίας, ενώ η μητέρα του πέθανε στο θάλαμο αερίων του Άουσβιτς.

Συγγραφέας: Σπίλμαν, Βλάντισλαβ
Μετάφραση: Μαυροειδή, Ζώγια
Κατηγορίες: Βιογραφίες - Μαρτυρίες
Έκδοση: Μεταίχμιο, 2002
ISBN: 960-375-439-0
Σελίδες: 278
- Τζέιμς Έλισον - Αθάνατη Αγαπημένη
Δύο λέξεις σε ένα γράμμα: "Αθάνατη αγαπημένη". Και το μυστήριο αρχίζει. Ποια είναι η γυναίκα που σημάδεψε τόσο ανεξίτηλα τη ζωή του μεγάλου Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, ώστε να την καθιστά κληρονόμο του; Και πώς θα την ανακαλύψει ο πιστός συνεργάτης του, όταν δεν έχει άλλο στοιχείο πέρα από αυτές τις δύο λέξεις;
Συγγραφέας: Έλισον, Τζέιμς
Μετάφραση: Μπαρτζινόπουλος, Ερρίκος
Κατηγορία:Κινηματογραφικές ταινίες
Έκδοση: Καστανιώτη, 1995
ISBN: 960-03-0773-3
Σελίδες: 195
Νίκος τσακίρης, Γ' Γυμνασίου
Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2008
Ρόμπερτ Σούμαν - Ο έρωτας για την Κλάρα
Η Κλάρα Βικ και ο Ρόμπερτ Σούμαν συναντήθηκαν για πρώτη φορά μια φθινοπωρινή μέρα του 1828. Εκείνος ήταν 18 χρονών και είχε μετακομίσει πρόσφατα στη Λειψία από τη γενέτειρά του, το Τσβίκαου και της Σαξονίας, για να σπουδάσει στη νομική σχολή του φημισμένου πανεπιστημίου. Ήταν ένας νέος γεμάτος πάθος, εξαιρετικά καλλιεργημένος και μαγεμένος τόσο από την ποίηση (με είδωλά τους τους ρομαντικούς ποιητές Ζαν Πολ και Λόρδο Βύρωνα) όσο και από τη μουσική. Από τις πρώτες ημέρες των πανεπιστημιακών σπουδών του κατάλαβε ότι δεν θα γινόταν ποτέ δικηγόρος. Η Λειψία προσέφερε ένα πολύ ζωντανό μουσικό περιβάλλον με πολλές ευκαιρίες για να ακούσει κανείς μουσική ή να συνθέσει τη δική του.
Χρονολόγιο
Το 1810 γεννήθηκε το Τσβίακαου της Σαξονίας. Το 1828 μετακόμισε στη Λειψία για να σπουδάσει νομικά. Παράλληλα μελετούσε πιάνο με τον Φρίντριχ Βικ και γνωρίστηκε τελικά με την κόρη του, Κλάρα. Το 1830, τελικά, αποφασίζει να εγκαταλείψει το Πανεπιστήμιο για να αφοσιωθεί στη σύνθεση. Το 1840, μετά από τη γνωριμία του το 1828, παντεύτηκε με την Κλάρα Βικ. Το 1843 άρχισε να διδάσκει στο Ωδείο της Λειψίας. Το 1844, αρχίζοντας να πάσχει από σοβαρή κατάθλιψη, συνόδευσε την Κλάρα σε μια επιτυχημένη περιοδεία στη Ρωσία. Το 1854 αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει πέφτοντας στο Ρήνο. Θεραπεύτηκε όμως στο φρενοκομείο του Έντενιχ, κοντά στη Βόννη. Τελικά πέθανε το 1856.
Το απόφθεγμα της ημέρας
Τσάρλι Πάρκερ - σαξόφωνο
Ο Πάρκερ, που εκτός από άλτο σαξοφωνίστας ήταν και συνθέτης, μαζί με τον επίσης σημαντικό τρομπετίστα Ντίζι Γκιλέσπι επηρέασαν καθοριστικά τη τζαζ και ιδίως στη διαμόρφωση του είδους "μπίμποπ" κατά τη δεκαετία του 1940. Το ψευδώνυμό του ήταν Μπερντ (Bird ή Yardbird = πουλί), το οποίο απέκτησε στα πρώτα χρόνια της καριέρας του και διατήρησε μέχρι το τέλος της.
Η πόλη στην οποία γεννήθηκε ήταν το Κάνσας, που τότε ήταν ένα σημαντικό κέντρο της αφροαμερικανικής μουσικής. Ήταν γιος του Τσαρλς Πάρκερ και της Άντι Μπέιλι. Για τον πατέρα του γνωρίζουμε πως εργάστηκε κατά διαστήματα ως σεβιτόρος σε ξενοδοχεία και τραίνα, ενώ θεωρείται πιθανό πως είχε στοιχειώδεις γνώσεις μουσικής. Κατά τα δέκα πρώτα χρόνια της ζωής του, ο Πάρκερ δεν έδειξε να διαθέτει κάποια ιδιαίτερη κλίση στη μουσική, πάνω στην οποία έλαβε τα πρώτα μαθήματα κατά τη φοίτησή του στο δημόσιο σχολείο. Ξεκίνησε να μαθαίνει σαξόφωνο σε ηλικία έντεκα ετών, ενώ αργότερα, αποτέλεσε μέλος της σχολικής ορχήστρας, πριν εγκαταλείψει το σχολείο, το 1935. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, κατάφερε να εξελιχθεί σε επιδέξιο σαξοφωνίστα, και να μετατραπεί σε επαγγελματία μουσικό.
Μέχρι το 1939, εργάστηκε ως μουσικός σε διάφορα τοπικά τζαζ συγκροτήματα, διαμορφώνοντας το προσωπικό του ύφος. Περίπου το 1940 έγινε μέλος της ορχήστρας του πιανίστα Jay McShann, με την οποία περιόδευσε για πρώτη φορά, σε νυχτερινά μουσικά κέντρα στις νοτιοδυτικές πολιτείες αλλά και συμμετείχε σε ηχογράφηση. Την ίδια περίοδο, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της ορχήστρας του MacShann, εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, που αποτελούσε το κυρίαρχο κέντρο της τζαζ μουσικής. Συμμετείχε σε συναυλίες και πραγματοποίησε διάφορες εμφανίσεις σε μουσικά κέντρα. Το 1942 έγινε μέλος της ορχήστρας του Ερλ Χάινς, όπου παρέμεινε για οκτώ μήνες. Στο διάστημα αυτό, συνεργάστηκε με τον Ντίζι Γκιλέσπι και άρχισε να διαμορφώνει το ύφος του μπίμποπ.

Η παραμονή του στο νοσοκομείο διήρκησε έξι μήνες και στη συνέχεια επανήλθε στα μουσικά δρώμενα, αρχικά στο Λος Άντζελες και αργότερα στη Νέα Υόρκη, όπου επέστρεψε τον Απρίλιο του 1947. Η επόμενη περίοδος υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγική. Μαζί με τους Μάιλς Ντέιβις, Ντιουκ Τζόρνταν, Τόμι Πότερ και Μαξ Ρόουτς σχημάτισε ένα κουιντέτο, με το οποίο ηχογράφησε αρκετές από τις δημοφιλέστερες συνθέσεις του. Περιόδευσε επίσης στην Ευρώπη με αρκετά μεγάλη επιτυχία.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, σε κακή οικονομική κατάσταση και με προβλήματα υγείας εξαιτίας των καταχρήσεων ουσιών, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει δύο φορές (1954)ενώ εισήχθη και στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Bellevue της Νέας Υόρκης. Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του έγινε στις 5 Μαρτίου 1955, στο κέντρο Birdland (όνομα που δόθηκε προς τιμήν του). Πέθανε επτά ημέρες αργότερα, σε ηλικία 34 ετών, στο Μανχάτταν, από πνευμονία.
Dial (1945-1947)
Verve (1946-1954)
Many live recordings, of varying quality, are also available. A small selection of the many are listed below:
Live at Townhall w. Dizzy (1945, first released in 2005)
Bird and Diz Carnegie Hall (1947)
Bird on 52nd Street (1948)
Jazz at the Philharmonic (1949)
Charlie Parker All Stars Live at the Royal Roost (1949)
Charlie Parker with strings (1950, first released in 1981)
One Night in Birdland (1950)
Bird at the High Hat (1953)
Charlie Parker at Storyville (1953)

Yardbird, Charlie Parker
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τον Τσάρλι Πάρκερ μπορείτε να δείτε την ταινία "Bird" που αφορά τη ζωή του καθώς και να επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα του Charlie Parker. Μπορείτε επίσης να ακούσετε τρία κομμάτια του στην ιστοσελίδα http://www.charlie-bird-parker.com/.
Πηγές:
http://en.wikipedia.org/wiki/Charlie_Parker
http://www.imdb.com/title/tt0094747/
http://www.dailymotion.com/relevance/search/charlie+parker/video/x47v3l_charlie-parker-session_music
http://el.wikipedia.org/wiki/ΤσάÏλι_Î
Αυτό το ήξερες;
- Τα πεκινουά μπορεί να παρουσιάσουν ακμή!
- Το σαγόνι της γάτας δεν μπορεί να κινηθεί πλαγίως!
- Στη Σκοτία, αν χτυπήσεις το κουδούνι ενός σπιτιού και ζητήσεις να χρησιμοποιήσεις την τουαλέτα, ο ιδιοκτήτης θα διωχθεί ποινικά, αν αρνηθεί!
- Το κεφάλι κάθε νεκρής φάλαινας που θα βρεθεί στη Βρετανική Ακτογραμμή, αυτοδίκαια ανήκει στο Βασιλιά και η ουρά στη Βασίλισσα!
- Όλα τα ρολόγια στην ταινία Pulp Fiction δείχνουν 4:20.
- Η μεγαλύτερη λέξη τοπωνύμιο στον κόσμο αφορά έναν λόφο στη Νέα ζηλανδία, τον: TAUMATAWHAKATANGIHANGAKOAUAUOTAMATEATURIPUKAVARIKIMAUNGHARONUKUPOKAIWENUAKTITAATAHU!
- Περισσότεροι από 100.000.000 άνθρωποι έχουν άδεια οπλοφορίας!
- Στη Νέα Ζηλανδία ζουν 4.000.000 άνθρωποι και 70.000.000 πρόβατα!
- Υπάρχουν πάνω από 2.000.000.000 αναλφάβητοι άνθρωποι σε όλη τη γη.
- Στη βίβλο γίνεται αναφορά σε 7 αυτοκτονίες!
- Οι εσκιμώοι χρησιμοποιούν τα ψυγεία για να προστατεύουν τα τρόφιμά τους από την κατάψυξη!
- Ο όρος blue chips για τις μετοχές, προέρχεται από τις μπλε μάρκες του πόκερ που έχουν τη μεγαλύτερη αξία!
- Με βάση την ετήσια παραγωγή των καπνοβιομηχανιών, αντιστοιχούν 1.000 τσιγάρα σε κάθε κάτοικο του πλανήτη!



Στοφόρου Μαρία, Β' Λυκείου
Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2008
Που οφείλονται άραγε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το περιβάλλον σήμερα;

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2008
Το απόφθεγμα της ημέρας
Nemo
Σούμπερτ - Ο Βαθύς Ρομαντσμός

Χρονολόγιο
1797 Γεννιέται στο Λίχτενταλ, στις 31 Ιανουαρίου.
1808 Πηγαίνει στην παιδική χορωδία του Βασιλικού Παρεκκλησίου.
1812 Μελετά σύνθεση με τον Σαλιέρι.
1818 Γϊνεται δάσκαλος μουσικής για τις κοντεσίνες Εστερχάζι.
Ένα πρόωρο τέλος
Τον Μάρτιο του 1828, έτος κατά το οποίο είδαν το φως ορισμένα από τα πιο φωτισμένα έργα του, οργανώθηκε μια σημαντική συναυλία έργων του, τα έσοδα της οποίας χρησιμοοποιήθηκαν από τον ίδιο για την αγορά ενός πιάνου.
Λίγους μήνες αργότερα αρρώστησε από τυφοεειδή πυρετό και η ήδη κλονισμένη υγεία του από τις συγκινήσεις, δεν άντεχε το νέο πλήγμα. Πέθανε στος 19 Νοεμβρίου το 1828.
Διάσημες φράσεις του
- Ο άνθρωπος μοιάζει με μια μπάλα με την οποία παίζουν το πάθος και η τύχη. (από το ημερολόγιό του)
- Κάθε βράδυ ότανα ποκοιμιέμαι ελπίζω ότι δεν θα ξαναξυπνήσω. Και το κάθε πρωινό μου φέρνει μόνο την αγωνία της νύχτας. (1824 – ημερολόγιο)
- «Από τη στιγμή που κατάλαβε ότι είχε χάσει την αγαπημένη του, γεννήθηκε μέσα στον Σούμπερτ ένα αίσθημα αντιπάθειας για όλες τις κόρες της Εύας.» (Άνσελμ Χίτενμπεργκ)
Νίκος Τσακίρης, Γ' Γυμνασίου
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2008
Το απόφθεγμα της ημέρας
Τόμας Κάμπελ, (1777-1844)
Σκοτσέζος ποιητής
Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2008
Αφιέρωμα σε μουσικές σχολές ΙΙ: Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης - Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Συνεχίζουμε το αφιέρωμα στις μουσικές σχολές με το Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας), ένα από τα νεοσύστατα τμήματα - οι πρώτοι του φοιτητές εισήχθησαν το 1998-1999.
Το Τμήμα σύμφωνα με τον Ιδρυτικό του Νόμο προωθεί τη δημιουργία μουσικών συνόλων όπως ορχήστρες, χορωδίες, φωνητικά σύνολα που θα εκπροσωπούν επάξια την ελληνική παρουσία στα παγκόσμια μουσικά δρώμενα, σε όλο το φάσμα της Ευρωπαϊκής (Δυτικής), Σύγχρονης, Βυζαντινής και Ελληνικής Παραδοσιακής (Δημοτικής) Μουσικής. Επίσης προάγει την έρευνα και προβολή της Βυζαντινής και Ελληνικής Δημοτικής μουσικής, όπως διαμορφώθηκαν από την αρχαιότητα και το Βυζάντιο ως τις μέρες μας.
1. Ευρωπαϊκή (Κλασική) Μουσική (Ειδικεύσεις: α. Πιάνο, β. Φλάουτο, γ. Ομποε, δ. Βιολί, ε. Βιολοντσέλο, στ. Κοντραμπάσο) με έμφαση στο ρεπερτόριο Δυτικής Μουσικής
1α. Ευρωπαϊκή (Κλασική) Μουσική (Ειδίκευση: Μονωδία) με έμφαση στο ρεπερτόριο Δυτικής Μουσικής
2. Σύγχρονη Μουσική (Ειδίκευση: Σύνθεση)
3. Βυζαντινή Μουσική (Ειδίκευση: Καλοφωνία)
4. Ελληνική Παραδοσιακή (Δημοτική) Μουσική (Ειδικεύσεις: α. Ελληνική Παραδοσιακή Δημοτική Μουσική, β. Ερμηνεία και Εκτέλεση παραδοσιακών οργάνων-Λύρα)
5. Εφαρμοσμένες Μουσικές Σπουδές
Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2008
Το απόφθεγμα της ημέρας
Σάμιουελ Μπάτλερ, (1835 -1902)
Άγγλος συγγραφέας
Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2008
Γεχούντι Μενουχίν
Ο Yehudi Menuhin παίζει Brahms - Hungarian Dance No. 5
Ο Γεχούντι Μενουχίν ή Μενουΐν ήταν Αμερικανοεβραίος, από τους περιφημότερους μουσικούς (βιολονίστας) και στη συνέχεια διευθυντής κλασσικής ορχήστρας. Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1917 στη Νέα Υόρκη από Ρωσοεβραίους μετανάστες. Διετέλεσε αρχικά μαθητής του Πέρσιγκερ, του Αδόλφου Μπους και του Ενέσκου. Είχε δε πολύ πρώϊμη εξέλιξη με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί «παιδί θαύμα». Σε ηλικία μόλις 7 ετών ήταν το «πρώτο βιολί» στη συμφωνική ορχήστρα του Σαν Φρατζίσκο. Το 1927 πήγε με τους γονείς του στη Χάβρη και από το 1929 αρχίζει να ερμηνεύει έργα των μεγάλων κλασσικών Μπαχ και Μπετόβεν υπό τη διεύθυνση ορχήστρας του Βάλτερ. Ακολουθεί τότε μια αλματώδης καλλιτεχνική εξέλιξη όπου και αναδείχθηκε από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες στο είδος του. Το 1959 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αγγλία όπου και ίδρυσε τη περίφημη «Σχολή Γεχούντι Μενουχίν». Έδωσε πολλές διαλέξεις και διεύθυνε συμφωνικές ορχήστρες περισσότερο από 40 χρόνια.
Περί το τέλος της ζωής του υπήρξε οπαδός της ειρήνης στη Μέση Ανατολή. Η αγαπημένη του φράση «κάθε γέννα πρέπει να τη σφραγίζει ένας θάνατος» παραμένει μέχρι σήμερα διφορούμενη, ιδιαίτερα όταν εκλαμβάνεται σε αναφορά διαφορετικών εθνοτήτων.
Ο Γεχούντι Μενουχίν πέθανε στις 12 Μαρτίου του 1999 στο Βερολίνο από καρδιακό επεισόδιο
Αρχαϊκή Εποχή (7ος – 5ος αιώνας π.Χ.)
Κατά την Αρχαϊκή περίοδο διαμορφώνεται ένα είδος ποίησης οπυ ονομάζεται «λυρική ποίηση». Ονομάζεται έτσι γιατί οι ποιητές συνθέτες τραγουδούσαν τα ποιήματά τους με συνοδεία λύρας. Η λυρική ποίηση μέσα από το τραγούδι εξέφραζε τα προσωπικά αισθήματα και τις σκέψεις του ανθρώπου. Η λυρική ποίηση περιλάμβανε δύο σημαντικά είδη: τη χροική ποίηση και τη μονωδία (τραγούδια).
Υμέναος: τραγούδι γάμου
Θρήνος: πένθιμο τραγούδι
Επινίκια: τραγούδι προς τιμή αθλητών
Προσόδια: Αρχαιοελληνικά τραγούδια με πανηγυρικό χαρακτήρα εκτελούμενα με χορό και συνοδεία αυλού.
Υπορχήματα: Αρχαιοελληνικό είδος τραγουδιού με όρχηση προς τιμή του Απόλλωνα. Το υπόρχημα είχε 3 μέρη:
1) όλα τα μέλη του χόρου χόρευαν και τραγουδούσαν.
2) Ο χορός μοιραζόταν σε δύο ομάδες. Και οι δύο ομάδες χόρευαν.
3) Ο χορός μοιραζόταν σε 3 ομάδες. Η πρώτη ομάδα χόρευε, η δεύτερη τραγουδούσε και η Τρίτη έκανε θυσία στον Απόλλωνα.
Νίκος Τσακίρης, Γ' Γυμνασίου
Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2008
Αφιέρωμα σε σολίστ: Glenn Gould
Glenn Gould - Bach - Concerto (Adagio)
Video sent by beautifulcynic
Ο Glenn Gould με την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Οτάβα παίζει το Κοντσέρτο του Μπαχ σε Ρε ελάσσονα.
O Γκλεν Χέρμπερτ Γκουλντ (1932 - 1982) ήταν διακεκριμένος Καναδός πιανίστας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σολίστ του πιάνου, γνωστός κυρίως μέσα από τις ηχογραφήσεις του. Το 1964 εγκατέλειψε πρόωρα τις δημόσιες εμφανίσεις και συναυλίες, εστιάζοντας το ενδιαφέρον του στις ηχογραφήσεις καθώς και στην παραγωγή ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών μουσικών προγραμμάτων. Σημαντικότερες θεωρούνται οι ερμηνείες του σε έργα του Μπαχ, όπως το Καλά συγκερασμένο κλειδοκύμβαλο και οι Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ.
Ο Γκουλντ διακρίθηκε ως μουσικός για τις ευφάνταστες και εκφραστικές ερμηνείες του. Το ιδιαίτερο ύφος παιξίματος που είχε υιοθετήσει, σε συνδυασμό με τις πρωτότυπες και ελεύθερες ερμηνείες του ή ακόμα και το ασυνήθιστο ρεπερτόριο που επέλεγε, τον κατέστησαν ως έναν μη συμβατικό και εκκεντρικό μουσικό, ο οποίος όμως αναγνωρίστηκε ευρέως για τη δεξιοτεχνία του, την τεχνική του και την καθαρότητα στον ήχο. Ο Γκουλντ ερμήνευε στο πιάνο διατηρώντας χαμηλή στάση στο όργανο και σχεδόν επίπεδη τοποθέτηση των χεριών στα πλήκτρα.
Σε ότι αφορά στο ρεπερτόριό του, υπήρξε εξαιρετικά εκλεκτικός, ερμηνεύοντας και ηχογραφώντας έργα συνθετών κυρίως της μπαρόκ, κλασικής και ύστερης ρομαντικής μουσικής. Ο ίδιος θεωρούσε πως ο ρόλος του πιανίστα είναι κατεξοχήν δημιουργικός και πρόσφερε πρωτότυπες και καινοτόμες ερμηνείες ορισμένες εκ των οποίων θεωρούνται αμφιλεγόμενες, όπως για παράδειγμα οι ερμηνείες του σε δημοφιλείς συνθέσεις του Μότσαρτ, του Μπετόβεν ή του Μπραμς.
Ο Γκουλντ συνήθιζε να σιγοτραγουδά κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, γεγονός που αποτυπώθηκε σε αρκετές από αυτές. Ο ίδιος ισχυριζόταν πως το τραγούδι του ήταν ασυνείδητο και αυξανόταν ανάλογα με την ανικανότητα του πιάνου να αποδώσει αυτό που εκείνος επεδίωκε. Ήταν επίσης γνωστός για τις ασυνήθιστες στάσεις του σώματός του όταν ερμήνευε στο πιάνο, καθώς και για την επιμονή του στην ομοιομορφία. Στις συναυλίες επέλεγε να παίζει χρησιμοποιώντας πάντα μία καρέκλα που είχε κατασκευάσει ο πατέρας του, ακόμα και όταν αυτή είχε φθαρεί υπερβολικά με την πάροδο του χρόνου.
Ο Γκουλντ φοβόταν υπερβολικά το κρύο και συνήθιζε για αυτό το λόγο να φορά ζεστά ρούχα ακόμα και σε θερμά μέρη. Ο ίδιος θα έλεγε για την διαφορετικότητά του: «Δεν πιστεύω πως ο τρόπος ζωής μου έχει ομοιότητες με εκείνον των περισσότερων ανθρώπων και είμαι ευτυχής για αυτό. Ο τρόπος ζωής και το έργο μου έχουν γίνει ένα. Αν αυτό είναι εκκεντρικότητα, τότε είμαι εκκεντρικός.»
Πηγή: Βικιπαίδεια
Το απόφθεγμα της ημέρας
Bruce Barton (1886-1967)
Αμερικάνος συγγραφέας
Η φωτογραφία της ημέρας

http://my.opera.com/gennafaith/albums/show.dml?id=27777